قره بلله

 پس از قرن‌ها، به لطف تماس یکی از سرپرستان گروه موفق به حضور در برنامه این هفته (15/8/88) هیئت کوهنوردی شدم. بدین منظور در محل قرار همیشگی حاضر شده و به سمت شبستر به راه افتادیم. مقصد گروه، کوه قره بلله یکی از کوه‌های کوهستان میشو در نزدیکی شهرستان شبستر بود. من تا قبل از این برنامه حتی نام این کوه را نیز نشنیده بودم و به همین دلیل اشتیاق زیادی برای صعود داشتم. در مسیر رسیدن به کوه ابتدا وارد روستای سرکند‌دیزج شده و از منظره زیبای درختان  پاییزی لذت بردیم. پس از طی جاده‌ای خاکی، به پای کوه رسیده و بر خلاف تصور اولیه‌مان کوهپیمایی را در هوایی بسیار خوب آغاز کردیم. طبق معمول، مهربانی و صمیمیت فوق‌العاده اعضای گروه مرا که مدت‌ها از این برنامه‌ها به دور بودم مبهوت کرد، اما خوشبختانه کم کم توانستم خود را با این صمیمیت وفق دهم.
در پایین مسیر حرکت، نهری در جریان بود که با کمی تمرکز و سکوت می‌توانستیم صدای آن را بشنویم. شنیدن آواز پرندگان و دیدن پرواز چند کبک چاشنی حرکتمان بود و جالبتر از آن‌ برای اولین بار چند گراز را دیدیم که به سمت بالای یکی از تپه‌ها حرکت می‌کردند. پس از مدتی به سورپرایزی که سرپرست گروه به ما وعده داده بود رسیدیم. برای من، وجود چشمه‌ای در دل کوه سمبل احساسی ناگفتنی است. پس از نوشیدن آب از چشمه به کوهپیمایی خود ادامه دادیم. در نزدیکی قله، یکی از اعضای گروه سنگی با ظاهری جالب پیدا کرد که «کفش‌‌ میرزا نوروز» لقب گرفت! در نهایت پس از طی مسیری نسبتا طولانی به قله رسیدیم.
منظره اطراف قله بسیار زیبا بود و کوههای میشو و گوی زنگی با قله برفی نیز خودنمایی می‌کردند. حضور پرنده‌ای شکاری که گاه‌به‌گاه در اطراف قله با بال‌های گشوده در باد سر می‌خورد لطف و زیبایی منظره را دوچندان می‌کرد. آفریننده قره بلله، برایمان تخته‌سنگی بزرگ و هموار در نزدیکی قله قرار داده بود که کاملا مناسب صرف ناهار بود. پس از ناهار، به مناسبت موفقیت تحصیلی یکی از همنوردانمان جشنی کوچک برگزار کردیم که متاسفانه خود ایشان به دلیل مساله‌ای موفق به حضور در جشن خود نشدند. همچنین یکی از دوستان به مناسبت تولدشان برای اعضای گروه شکلات فرستاده بودند که دهانمان را شیرین کرد « تولدتان مبارک».
پس از گرفتن عکس یادگاری برای برگشت آماده شدیم. این بار مدت توقفمان در قله نسبت به برنامه‌های پیشین کمی بیشتر طول کشید و متاسفانه به همین دلیل تصمیم گرفتیم از دیدن آبشار صرف‌نظر کنیم. در مسیر برگشت به گله‌های در حال چرا برخوردیم و صدای زنگوله‌هایشان ما را سر ذوق آورد. همزمان با غروب خورشید ما نیز به پایین کوه رسیده و بعد از گرفتن عکس از این منظره بدیع سوار ماشین شدیم. در راه برگشت به خانه زیباترین مراسمی که من در برنامه‌های هیات شاهد آن بوده‌ام اتفاق می‌افتد: مراسم تقسیم میوه و خوردنی بین تمام اعضای گروه توسط «مادر بزرگ». برای مثال تقسیم دو عدد نارنگی کوچک بین ده نفر!
به خاطر این صعود لذت‌بخش از خدا، از کوه، از همنوردان بی‌نظیرم و همچنین از خودم‌(!) سپاسگزارم.

تهیه گزارش: زهرا بونیک

كوهنوردي و كوهپيمايي ورزشي است كه شخص را با شرايط آب وهوايی مختلف مواجه می‌كند. ممكن است كوهنورد در فصل تابستان به فاصله يك يا دو روز از درون شهرهای گرم به داخل دره‌ها و قله‌های پوشيده از يخچال‌های طبيعی و محيط‌های سرد پا بگذارد و يا در زمستان از محيط سرد قابل تحمل به مناطق بسيار سرد و يخبندان برسد و فعاليت خود را نظير صعود به قله‌ها يا سنگ‌نوردی بر روی ديوارهای سنگی و ديواره‌های يخی آغاز كند. بنابراين حفظ گرمای بدن و جلوگيری از نفوذ سرما به داخل بدن از اصول حفظ و نگهداری سلامت بدن است. سرمنشأ بسياری از بيماریهای كوهستان نظير ادم‌ريوی، ذات‌الريه، هايپوترمی و... سرما است. در اين مقاله انجام بعضی از كارها برای حفظ گرمای بدن و بعضی از كارها برای جلوگيری از نفوذ سرما به داخل بدن در موقعيتهای مختلف توصيه میشود. از آنجايی كه فصل زمستان نماد اصلی سرماست بيشتر توجه ما به اين فصل بوده و نمونه‌های ارائه شده نيز مربوط به اين فصل ميباشد هرچند كه سرمای شديد در بعضی از مناطق در فصول ديگر هم وجود داشته و به زمستان ختم نمی شود.

الف) دمای هوا
مطابق جدول زیر، دمای هوا به ازای هر 150 متر (حدود 490 فوت) حدود 1 درجه سانتیگراد کاهش می یابد. به عنوان مثال دمای هوا در قله کوه اورست تقریباً در حدود 40- درجه سانتگیراد برآورد شده است در صورتی که در سطح دریا تقریباً 15 درجه سانتیگراد است.

ارتفاع (متر)                    دما (°C)
0 (سطح دریا)                    15
1000                               8.5
2000                                2
3000                               4.5-
4000                               10.9 -
9000                               43.4-

ترکیب دمای کم و وزش بادهای زیاد در ارتفاع، خطر جدی در مورد اختلالات مربوط به سرما مانند هیپوترمی به همراه دارد. همچنین به علت سردی هوا در ارتفاع، رطوبت مطلق آن نیز بسیار کم است. هوای سرد، آب بسیار کمی را در خود نگه می دارد. بنابراین حتی اگر هوا کاملاً از آب اشباع شده باشد (رطوبت نسبی 100%) بازهم مقدار آب واقعی که در آن وجود دارد ناچیز است. فشار سهمی آب در دمای 20 درجه سانتیگراد حدود 17 میلیمتر جیوه است. رطوبت خیلی کم در ارتفاعات بالا از دست دادن آب بدن را سرعت می بخشد. در واقع حجم زیادی از آب بدن، به طور نامحسوس و به علت تبخیر تنفسی در هوای خشک از دست داده می شود. افزایش میزان تنفس در ارتفاع نیز مزید بر علت قبلی شده و موجب کاهش بیشتر آب بدن از این طریق می گردد. هوای خشک همچنین تبخیر آب از طریق عرق ریزی به هنگام فعالیت را افزایش می دهد.
ترکیب دو عامل مذکور (کاهش دما و رطوبت هوا) باعث افزایش استعداد فرد برای ابتلا به اختلالات مربوط به سرما و ازدست دادن آب بدن می شود.

ب) فشار هوا
هوا وزن دارد. فشار هوا در هر نقطه از زمین مربوط به وزنی است که هوا در جوّ بالای آن نقطه دارد. در سطح دریا، هوای بالای جو فشاری معادل 760 میلیمتر جیوه اعمال می کند. در قله کوه اورست، بالاترین نقطه روی زمین، فشاری که توسط هوای بالای آن اعمال می شود فقط 250 میلیمتر جیوه است. فشار هوا در روی زمین ثابت نیست و با تغییرات آب و هوا، زمان و مکان ویژه ای که اندازه گیری انجام می گیرد، تفاوت می کند. اگرچه فشار جو متفاوت است اما درصد گازهای تنفسی موجود در هوا از سطح دریا تا ارتفاعات بالا تغییر نمی کند. در هر ارتفاعی هوا شامل 20.93 درصد اکسیژن، 0.03 درصد دی اکسید کربن و 79.04 درصد نیتروژن است. فقط فشارهای سهمی گازها تغییر می کند. فشاری که مولکولهای اکسیژن در ارتفاعات مختلف اعمال می کنند مستقیماً تحت تأثیر فشار هــــوا قرار می گیرد و تغییر در فشار سهمی اکسیژن نیز اثر مهمی بر شیب فشار سهمی بین خون و بافتهای بدن می گذارد. به عبارت دیگر کاهش فشار سهمی اکسیژن منجر به کاهش عملکرد ورزشی در ارتفاع می شود که علت آن کم شدن شیب فشار و تأخیر انتقال اکسیژن به بافتهاست.

ج)تابش خورشیدی
شدت تابش خورشید در ارتفاع به دو دلیل افزایش می یابد. اولین دلیل این است که چون بدن در ارتفاع بالاتری از جو قرار گرفته است نور خورشید برای رسیدن به بدن از ضخامت کمتری از جو عبور می کند و لذا جو زمین کمتر می تواند اشعه های خورشیدی بویژه اشعه ماوراء بنفش را جذب نماید. دلیل دوم به علت محدود بودن بخار آب موجود در جو است که موجب می شود بدن بیشتر در معرض تابش خورشیدی قرار گیرد، چون آبی که در جو قرار دارد مقدار قابل توجهی از تابش خورشیدی را جذب می کند.

تهیه مطلب از: فهیمه ریاضی

قله کمال

میشو

قلعه ضحاک - شهرستان هشترود

دائولاگیری Dhaulagiri

نگاه اجمالی:
این قله از رشته کوه هیمالیا بوده و در هیمالیای غربی نپال قرار گرفته است. ارتفاع آن 8167 متر معادل با 26794 فوت، عرض جغرافیایی آن 28.7 و طول جغرافیایی اش برابر با 83.5 است. آوریل و می بهترین ماه های صعود به این کوه هستند. راه دسترسی به آن از طریق «پخارا» واقع در کشور نپال بوده و فرودگاه کاتماندو نزدیکترین فرودگاه به آن است.

شـــرح:
دائولاگیری که به معنی کوه سفید است، هفتمین کوه بلند جهان است. این کوه که توده هیمالیایی عظیمی است در قسمت مرکزی شمال نپال واقع شده است. بلندترین کوهی است که در داخل نپال قرار دارد. این کوه پس از اینکه در سال 1808 توسط غربیها کشف شد، جایگزین کوه «چیمبورازو» در اکوادور (28169 فوت) گردید که ادعا می شد بلندترین کوه جهان است. این امر تا 30 سال پابرجا بود تا این که کانگچن جونگا (28169 فوت) کشف شده و به اشتباه به عنوان بلندترین کوه دنیا شناخته شد. ستیغ بالایی دائولاگیری به طول سی مایل امتداد داشته و ساختار درهمی از توپوگرافی پیچیده یالها، یخچالها و یخشارها به آن می بخشد. در امتداد ستیغ بالایی، قله های هرمی شکل متعددی وجود دارد. چهار تا از این قله ها از شرق به غرب شماره گذاری شده و بیش از 25000 فوت ارتفاع دارند. در سال 1960 تیم سوئیس/ اتریشی علیرغم این که هواپیمایشان در حین دستیابی به منطقه منهدم شد، اولین تیمی بودند که به قله رسیدند. این اولین صعود هیمالیایی بود که بوسیله هواپیما حمایت می شد، اگرچه هواپیما بعداً در کوه رها گردید.

منبع: http://www.Peakware.com